Van beroep: PLONSER

Beroepen week op school in de klas van HAVO/VWO 2. Elk dagdeel deze week gaan de leerlingen op bezoek bij een van de ouders om kennis te maken met diverse leuke en minder leuke beroepen. Ze zijn al bij een notaris, een advocaat, een archivaris en een secretaresse op bezoek geweest. Op de agenda deze week staan nog een huisman, vuilnisman, timmervrouw, politieman en meisje van plezier (ja het staat er echt en daarmee wordt de moeder van Tess bedoelt, zij werkt namelijk als kassamedewerkster op een pretpark).

Vanmiddag gaan ze op visite bij de vader van Jacco. De vader van Jacco werkt bij de marine en voor deze gelegenheid is het onderdeel waar hij werkt met een klein marine binnenwatervaartuig via de Lauwers tot vlakbij de school kunnen aanmeren. Opgewonden en blij dat ze op een echt marineschip rond mogen stappen staan de leerlingen afwachtend uit te kijken naar de komst van Jacco’s pa. Mireille stoot Jacco aan en vraagt; ‘Heeft je vader ook zo’n mooi uniform aan, een witte? Ik hou van mannen in een uniform.’ Met een knipoog vraagt ze hem, ‘Mag jij ‘m ook wel eens aan, dat uniform.’ Jacco schuift verschrikt een paar passen op.

Uit de kleine kajuit komt Jacco’s vader, gekleed in spijkerbroek en wit T-shirt met de borst fier vooruit op de leerlingen af. ‘Welkom kinderen, mijn naam is Berend en ik ben de vader van Jacco.’ Zijn hoog piepende stem doet vooral de meisjes een beetje gniffelen. ‘Ik werk bij de marine op het onderdeel, zeg maar technische dienst van onze zeemacht. Van beroep ben ik “Plonser”.’ Het valt even stil, ook bij meester Diederik-Jan die als begeleider mee is. Plonser? Daar hadden ze nu echt nooit van gehoord.

‘Om alle vragen voor te blijven zal ik jullie laten zien wat een Plonser doet bij de marine.’ Na enkele gebaren brengen twee matrozen naast veel gereedschap ook een metalen kast en een bak vol schroeven, radertjes, knoppen, draadjes, klemmetjes en metertjes, heel veel metertjes. Met zijn hoog stemmetje dat meer aan de ontsnappende lucht uit een fluitketel doet denken legt Berend uit dat het geheel slechts een kwartiertje duurt en dat ze goed op moeten letten. Met snelle handen verbindt hij de vele draden aan de klemmetjes, schroeft ze vast aan de knoppen en bindt door naar de metertjes. Met open mond kijken de leerlingen van HAVO/VWO 2 verbaast toe. Binnen 10 minuten heeft Berend een wonderlijk soort machine gebouwd. Een voorzichtig applaus klinkt op als Berend aangeeft dat hij klaar is.

Meester Diederik-Jan tikt de vader van Jacco op de arm en vraagt; ‘Waar dient dit nu voor, kun je het demonstreren aan de leerlingen?’ Berend heft bezwerend zijn handen op en zegt, met een brede glimlach klaar te zijn voor de demonstratie. Met beide handen tilt hij de futuristisch ogende machine op en gooit deze overboord. PLONS!


Geef dit verhaal een waardering door met je muis over bovenstaande stippen te gaan en op het symbool met de door jou gegunde punten te klikken.


Ik maak gebruik van cookies zodat ik jou een optimale website kan leveren. Verder lezen!