Van beroep: AGENT

Beroepen week op school in de klas van HAVO/VWO 2.

Gejoel in de klas, agent De Waard liet snel zijn meegebrachte collega los die met een rood aangelopen gezicht agent De Waard verwijtend aankijkt en vraagt waarom het zo hard moest. Agent De Waard is de stiefvader, of zoals we tegenwoordig schijnen te moeten noemen, de bonus vader van Jeroen Gast en ja, de grapjes waren vandaag snel gemaakt, over De Waard en zijn gasten. De bonus vader zullen we vanaf hier maar gewoon vader noemen, OK? Jeroen’s vader heet Geert en heeft net met zijn meegekomen collega agent voorgedaan hoe een arrestatie in zijn werk gaat, en ditmaal bij een tegenwerkende arrestant. De meegekomen agent, Piet genaamd wreef nog eens voorzichtig over zijn pijnlijke arm en fluistert zijn collega in de oren om maar met de joints te beginnen.

‘OK kids, een vraag: Wie heeft er weel eens gerookt, en dan bedoel ik wiet of iets dergelijks?’ Geert keek vragend rond maar geen van de leerlingen gaf ook maar een kik. Juf Els verzekerde hem dat er in deze klas geen aanwijzingen waren dat de kinderen ook maar dachten aan een sigaret of iets dergelijks, daar durfde ze haar handen voor in het vuur te steken.
‘Jammer, euh ik bedoel gelukkig maar.’ Herstelde hij zich snel.

‘Hebben jullie wel eens een jointje van dichtbij gezien, je weet wel marihuana?’ Heel HAVO/VWO 2 schudde het hoofd, niemand. Collega Piet reikte Geert een plastic zakje aan met daarin zo te zien twee handen vol stevig gedraaide joints Tien stuks om precies te zijn. Met de mededeling dat ze er best even aan mogen ruiken en vooral kijken hoe het eruit ziet deelde hij hier en daar een joint uit en voegde eraan toe dat ze na het bekijken de joint door mochten geven aan de anderen. Vooral de jongens vonden het stoer en staken ‘m in de mond om met een stoer gezicht een selfie met hun smartphone te maken. Een van de meiden likte even aan de joint, nadat ze deze een stukje open had gekrabd. Kortom, dikke pret.

Geert vertelde ondertussen over de gevaren van drugs en de daaraan vastzittende criminaliteit. De leerlingen luisterden maar half gezien het vele geroezemoes. Aan het eind van de les sommeerde Geert dat alle joints weer terug mochten in het zakje. ‘Tien stuks, ik tel ze na’, zei hij streng kijkend en gaf het zakje aan Ellen die de eerste met veel spijt terug stopte en het zakje daarna aarzelend doorgaf aan Jacco, die achter haar zat.

De bel voor de grote pauze rinkelde en klas HAVO/VWO 2 stond met veel kabaal op om het lokaal te verlaten, een van de jongens gaf het plastic zakje met joints aan juf Els die er verbouwereerd en met een vies gezicht naar keek. ‘Geeft u deze maar aan mij,’ agent Piet hield zijn hand al op. Er moest namelijk eerst nog even geteld worden om te kijken of alle joints teruggekomen waren. Twee, zes, negen, elf? Nog eens tellen, nee het waren er echt elf... Juf Els grist snel een joint uit de handen van agent Piet en deponeert deze in haar la. 'Ik kom er morgen wel achter van wie die geweest is,' zei ze met trillende stem, 'denk ik.'

Ik maak gebruik van cookies zodat ik jou een optimale website kan leveren. Verder lezen!