In de Boekerette

‘Sorry meneer, maar ik kan dat boek echt niet terugnemen. U heeft het duidelijk al gelezen’.

Tim, de jonge verkoper pakte het boek van de toonbank, bladerde door naar pagina 35 en liet de klant de vaal bruine veeg, links onderaan de pagina zien, ‘U bent toch met mij eens dat ik dit niet kan terugnemen?’ Tim wees de man, zonder daar een woord aan toe te voegen ook op de vreemde ronde afdruk op de beschadigde kaft aan de voorzijde, alsof er iets zwaars op gestaan heeft.

‘Maar ik kom dit boek helemaal niet terugbrengen jongeman’, Jan-Jaap Jongerius is duidelijk geïrriteerd over zoveel domheid, ‘Nogmaals, ik wil graag hetzelfde boek maar dan met een harde omslag en graag verpakt in cadeauverpakking.’ Met een zucht sloeg Jan-Jaap Jongerius zijn armen over elkaar en liet het aan de verkoper dit even te laten bezinken. ‘Hoe moeilijk kan dat zijn, ik wil gewoon hetzelfde boek maar dan de luxe uitvoering?’

‘Dan heb ik u denk ik verkeerd begrepen meneer, mijn excuses’, fleemde Tim nederig.

Tijdens de korte stilte die Jan-Jaap Jongerius expres liet vallen nam de verkoper de man aan de andere zijde van de toonbank aandachtig op. Zijn borstelige wenkbrauwen vielen het meest op, bedacht hij, en pasten precies bij zijn vermoeid kijkende ogen daaronder. Zijn neus verraadde een drankzucht en aan de lichtelijk paarse kleur daarvan te zien bestond die zucht al geruime tijd. Zijn ruige, met grove krullen overladen donkere haardos, hier en daar doorweven met grijze draden gaven hem het onverzorgde van een alleenstaande man. Zijn beige, hoog dichtgeknoopte oud modische regenjas deed verder ook geen goed aan het uiterlijk. Op zijn duim-, wijs- en middelvinger ontdekte Tim dezelfde bruine kleur als de veeg op bladzijde 35 van het boek en correspondeerde verder met de bruine kleur op de onderlip van zijn klant. Een stevige roker, bedacht hij zich, zware shag vermoedelijk.

‘Ik zal het boek moeten bestellen meneer’. Doorbrak Tim de ongemakkelijke stilte. Van de andere zijde van de toonbank kwam alleen maar een diepe zucht en de verkoper begon zich daardoor zichtbaar wat minder op zijn gemak te voelen.

‘Niks bestellen jongeman, kijkt u eens in de etalage. Daar ligt hetzelfde boek met de harde omslag tentoon.’

Tim glimlachte vriendelijk en deelde de man mee dat het exemplaar in de etalage niet geschikt was voor de verkoop omdat de omslag door het binnenvallende zonlicht al aan het verkleuren was.

‘Heeft het dezelfde dikte als mijn exemplaar?’ Jan-Jaap Jongerius stapte, zonder een atwoord af te wachten richting de etalage en pakte over de scheidingswand heen het boek en legde het met een precies gebaar strak naast zijn exemplaar op de toonbank. Met zijn bruine vingertop veegde hij over de kaft van beide exemplaren om te ontdekken dat het boek met de harde kaft iets hoger was.

‘Perfect, precies die paar millimeter die nodig zijn. Dan wil ik graag dit exemplaar jongeman’.

Tim werd een beetje kriegel van dat “jongeman” en probeerde vriendelijk de klant er op te wijzen dat dit exemplaar niet voor de verkoop bestemd is.

‘En toch wil ik het graag van u kopen, ik betaal de normale prijs die daar voor staat natuurlijk’, Jongerius haalde zijn portefeuille al tevoorschijn, ‘En graag als cadeautje inpakken alstublieft jongeman’, Tim gaf het op en verkocht het boek, rekende de halve prijs, pakte het netjes in glimmend rood pakpapier en plakte met een adressticker van de winkel enkele sierlijk gekleurde linten aan de voorzijde op het pakketje.

‘Alstublieft meneer, maar mag ik u iets vragen’, zonder op een antwoord te wachten ging Tim verder, ‘Waarom speciaal dit exemplaar terwijl u binnen 48 uur een nieuw kunt hebben?’

‘O, dat mag u best weten hoor jongeman’, Jan-Jaap Jongerius hield de twee boeken op borsthoogte voor zich, ‘Mijn moeder is jarig en geeft vanmiddag een tuinfeestje, dit boek is mijn perfect geschenk voor haar’, Jan-Jaap Jongerius hield het feestelijk verpakte exemplaar omhoog, ‘Met dit boek onder de rechter poot van de grote marmeren tuintafel wiebelt die wat minder en kan ik onder het genot van een glas port en zonder morsen eindelijk mijn boek eens uitlezen.’ Het andere boek ging nu de lucht in. ‘Dankuwel jongeman, u was zeer geduldig en vriendelijk'.

Verbaasd keek Tim de man na totdat deze uit het gezichtsveld verdwenen was.

Ik maak gebruik van cookies zodat ik jou een optimale website kan leveren. Verder lezen!