Als kind maakte ik de opkomst van The Beatles mee, zonder te beseffen dat hun muziek geschiedenis zou worden. Hun liedjes klinken nog altijd vertrouwd en brengen herinneringen terug, maar blijven tegelijk verrassend tijdloos. In korte tijd groeiden vier verschillende muzikanten van vrolijke popidolen uit tot vernieuwende artiesten. Hoewel de groep in 1970 uiteenviel, bleven hun melodieën bestaan. Zodra ze klinken, verdwijnen de jaren en ben ik heel even weer die luisterende jongen van toen.

Mijn dochter Evy maakt illustraties en animaties met een herkenbare, eigenzinnige stijl. Haar personages hebben soms iets van de getekende wereld van Gorillaz: uitgesproken lijnen, vreemde gezichten en een houding die meteen een verhaal suggereert. Muzikaal ligt haar hart overigens bij Glass Animals. Waar ik beelden met woorden probeer op te roepen, doet Evy dat met kleur, lijnen en beweging. Haar korte animatie laat zien hoeveel creativiteit en geduld daarin samenkomen. En daar ben ik trots op.

Na het behalen van haar diploma ruimt Evy samen met mij haar kamer op. Tussen dozen vol schoolspullen vind ik het kleurrijke jasje dat zij op haar eerste schooldag droeg. Voor Evy is het slechts oude kleding, maar voor mij belichaamt het een verdwenen jeugd. Wanneer ik het toch weggooi, lijkt het afscheid definitief. Later blijkt dat Evy een doos met herinneringen heeft bewaard, waardoor vader en dochter elkaar woordeloos begrijpen en opnieuw nader komen.